Sedat Kaya
Köşe Yazarı
Sedat Kaya
 

BERENİS'İN SAÇLARI

O bir kraliçeydi. Adı: Berenis. Güzeldi elbet. Saçları, bal köpüğü bir tutam yıldız. Kocası Ptolemy, Uygarlıkların beşiği Mısır’dan yönetirdi Magrib’i, Akdeniz’i, Ege’yi, Filistin’i. Bir gün savaşa karar verince Ptolemy, Yüreğine ateş dağı çöktü Berenis’in. Suriye, Mezopotamya, Asur. Çöl, kum ve sıcak… Savaş bu, gidip de dönmemek Gelip de görmemek var değil mi? Uyku uçup gitti gözlerinden. Dedi ki bir gece, Eğer zaferle dönerse seferden sevdiğim adam, Afrodit’e adayacağım Tüm kadınların kıskandığı saçımın her telini. Ptolemy savaşırken uzaklarda Aklı hep eşindeydi Berenis’in. Gördüğü her kötü rüyayı iyiye yordu. Bilicilerden geleceği sordu günler boyu. Ve yine böyle kâbus dolu bir günde, Çıkageldi ulaklar, Yelkenleri Akdeniz rüzgârlarıyla şişmiş tekneleriyle. Berenis gözlerini yumdu, Bir daha adadı saçlarını mutlu bir haber için. Müjdeler olsun! dedi, Karaya ilk adım atan ulak Efendimiz Ptolemy. Gerisini duymak bile istemedi Berenis. Koşup odasına, dibinden kesti saçlarını, Bir mermer kutuya koyup bıraktı tapınağa. Büyük şölenlerle karşılandı Ptolemy. Ama saçsız görünce sevgilisini Aklı başından gitti. Öyle bir sitemle baktı ki Berenis eğip başını Duyulur duyulmaz bir sesle Senin uğruna Afrodit’e adadım saçımı, dedi Ptolemy, sevindi. Berenis en değerli Armağanını kendisi için tanrılara sunduğundan Üzüldü sonra. Sevgilisi böyle saçsız kaldığından. Gidelim, dedi…Görelim tapınakta Afrodit’e sunulan sevdiğimin adağını. O da ne? Ne mermer kutu vardı yerinde ne Berenis’in saçı. Kükredi Ptolemy… Koşuştu görevliler bir o yana, bir bu yana. Bulamadı kimse bir tel. Gelip boyun eğdiler. Boynumuz saç telinden incedir dediler. İster vur, ister sürgünlere gönder bizi. Ptolemy kılıcını çektiği an, Durun, dedi, biliciler bilicisi Samsatlı Conon. Hele bir yıldızlara bakalım! Kaldırıp başlarını Engin derinlerine baktılar gece mavisinin. Bakın, bakın! Görüyor musunuz sizde? Bir takımyıldız! Şaşırdı herkes. Bukle bukle, yıldız yıldız gülümsüyordu Sonsuz karanlıkta Berenis’in saçları Dedi ki bilgeler: Bu dilek Tanrı katında kabul olmuştur. De Coma Berenices, dedi Gökbilimciler bu takımyıldızın adına. Bin yıllar sonra, dedim ki ben de Ey canı için tanrısına can adayan! Bir kez de sen bak gökyüzüne! Kendin için başka canları adayacağına, Berenis gibi sen de Kendinden bir parça adasan Tanrı’na. (Bu mitolojik öyküyü yazıya döken Muğlalı eğitimci, yazar, şair Hamdi Topçuoğlu'dur.) ]]>
Ekleme Tarihi: 09 Temmuz 2022 - Cumartesi
Sedat Kaya

BERENİS'İN SAÇLARI

O bir kraliçeydi. Adı: Berenis.

Güzeldi elbet.

Saçları, bal köpüğü bir tutam yıldız.

Kocası Ptolemy,

Uygarlıkların beşiği Mısır’dan yönetirdi

Magrib’i, Akdeniz’i, Ege’yi, Filistin’i.

Bir gün savaşa karar verince Ptolemy,

Yüreğine ateş dağı çöktü Berenis’in.

Suriye, Mezopotamya, Asur.

Çöl, kum ve sıcak…

Savaş bu, gidip de dönmemek

Gelip de görmemek var değil mi?

Uyku uçup gitti gözlerinden.

Dedi ki bir gece,

Eğer zaferle dönerse seferden sevdiğim adam,

Afrodit’e adayacağım

Tüm kadınların kıskandığı saçımın her telini.

Ptolemy savaşırken uzaklarda

Aklı hep eşindeydi Berenis’in.

Gördüğü her kötü rüyayı iyiye yordu.

Bilicilerden geleceği sordu günler boyu.

Ve yine böyle kâbus dolu bir günde,

Çıkageldi ulaklar,

Yelkenleri Akdeniz rüzgârlarıyla şişmiş tekneleriyle.

Berenis gözlerini yumdu,

Bir daha adadı saçlarını mutlu bir haber için.

Müjdeler olsun! dedi,

Karaya ilk adım atan ulak

Efendimiz Ptolemy.

Gerisini duymak bile istemedi Berenis.

Koşup odasına, dibinden kesti saçlarını,

Bir mermer kutuya koyup bıraktı tapınağa.

Büyük şölenlerle karşılandı Ptolemy.

Ama saçsız görünce sevgilisini

Aklı başından gitti.

Öyle bir sitemle baktı ki

Berenis eğip başını

Duyulur duyulmaz bir sesle

Senin uğruna

Afrodit’e adadım saçımı, dedi

Ptolemy, sevindi.

Berenis en değerli

Armağanını kendisi için tanrılara sunduğundan

Üzüldü sonra.

Sevgilisi böyle saçsız kaldığından.

Gidelim, dedi…Görelim tapınakta

Afrodit’e sunulan sevdiğimin adağını.

O da ne?

Ne mermer kutu vardı yerinde ne Berenis’in saçı.

Kükredi Ptolemy…

Koşuştu görevliler bir o yana, bir bu yana.

Bulamadı kimse bir tel.

Gelip boyun eğdiler.

Boynumuz saç telinden incedir dediler.

İster vur, ister sürgünlere gönder bizi.

Ptolemy kılıcını çektiği an,

Durun, dedi, biliciler bilicisi Samsatlı Conon.

Hele bir yıldızlara bakalım!

Kaldırıp başlarını

Engin derinlerine baktılar gece mavisinin.

Bakın, bakın!

Görüyor musunuz sizde?

Bir takımyıldız!

Şaşırdı herkes.

Bukle bukle, yıldız yıldız gülümsüyordu

Sonsuz karanlıkta Berenis’in saçları

Dedi ki bilgeler:

Bu dilek Tanrı katında kabul olmuştur.

De Coma Berenices, dedi

Gökbilimciler bu takımyıldızın adına.

Bin yıllar sonra, dedim ki ben de

Ey canı için tanrısına can adayan!

Bir kez de sen bak gökyüzüne!

Kendin için başka canları adayacağına,

Berenis gibi sen de

Kendinden bir parça adasan Tanrı’na.

(Bu mitolojik öyküyü yazıya döken Muğlalı eğitimci, yazar, şair Hamdi Topçuoğlu'dur.?)

]]>
Yazıya ifade bırak !

Diğer Yazıları

22
Temmuz
21
Temmuz
25
Kasım